Regulamin SNE Diecezji Płockiej pw. św. Łukasza Ewangelisty

Regulamin Szkoły Nowej Ewangelizacji Diecezji Płockiej pw. św. Łukasza Ewangelisty

  

I. POSTANOWIENIA OGÓLNE

1. Szkoła Nowej Ewangelizacji Diecezji Płockiej p.w. św. Łukasza Ewangelisty, nazywana dalej również Szkołą, zatwierdzona przez Biskupa Płockiego Dekretem z dnia 18.10.2012 r., jest katolicką szkołą kerygmatyczną podległą temuż Biskupowi Płockiemu.

2. Siedzibą Szkoły jest Płock, ul. Tumska 3.

3. Szkoła prowadzi swoją działalność na terenie Diecezji Płockiej, a poza jej granicami za zgodą kompetentnej władzy kościelnej.

4. Szkoła jest praktyczną odpowiedzią na wezwanie papieża Jana Pawła II do Nowej Ewangelizacji w 1983 r. na Haiti: nowej „w zapale, metodzie i środkach wyrazu”.

5. Szkoła realizuje integralny program formacji chrześcijańskiej oraz program formacji ewangelizatorów i formatorów ewangelizatorów.

6. Szkoła współpracuje ze Szkołą Ewangelizacji św. Andrzeja z Meksyku.

7. Szkoła jest narzędziem ewangelizacji i formacji do ewangelizacji służącym wspólnotom diecezjalnym, zakonnym oraz ruchom i stowarzyszeniom katolickim.

8. Szkoła wchodzi w skład Ogólnopolskiego Porozumienia Katolickich Kerygmatycznych Szkół Nowej Ewangelizacji oraz podejmuje ścisłą współpracę z innymi szkołami, wspólnotami, stowarzyszeniami i ruchami krajowymi i zagranicznymi oraz z innymi wyznaniami chrześcijańskimi w dziele Nowej Ewangelizacji.

9. W swej działalności Szkoła kieruje się przepisami Regulaminu i wskazaniami Biskupa Płockiego.

10. Patronem Szkoły jest św. Łukasz Ewangelista.

11. Dzień patronalny Szkoły obchodzony jest 18 października.

II. CELE SZKOŁY

1. Celem Szkoły jest odpowiedź na wezwanie Jezusa (Mt 28,19; Mk 16,15) poprzez formowanie nowych ewangelizatorów dla nowej ewangelizacji Trzeciego Tysiąclecia, zakładanie szkół ewangelizacji (od diecezjalnych po parafialne), które formują ewangelizatorów tak, aby każdy katolik potrafił przekazać Słowo Boże w formie prostej, doświadczalnej i praktycznej.

2. Szkoła inicjuje i koordynuje działalność Międzyparafialnych Szkół Nowej Ewangelizacji w Diecezji Płockiej.

3. Szkoła pragnie służyć wszystkim wspólnotom w Diecezji Płockiej, formując je do czynnego i praktycznego podjęcia misji ewangelizacyjnej. 

4. Szkoła jest praktyczną propozycją pastoralną dla grup, ruchów i stowarzyszeń kościelnych oraz osób indywidualnych.

5. Cele Szkoły wyznaczają:

a/ dokumenty Szkoły Ewangelizacji św. Andrzeja w Meksyku;

b/ zadania określone przez biskupa miejsca związane z ewangelizacją i formacją w dziele Nowej Ewangelizacji.

6. Swoje cele Szkoła realizuje przez:

a/ kursy ewangelizacyjne, które formują ewangelizatora, integrując trzy przestrzenie: prorocką, kapłańską i królewską;

b/ rekolekcje ewangelizacyjne;

c/ rekolekcje i misje parafialne;

d/ prowadzenie wspólnoty modlitewno-ewangelizacyjnej;

 e/ organizowanie spotkań modlitewnych;

 f/ koordynowanie prac międzyparafialnych Szkoły;

 g/ wykorzystanie środków społecznego przekazu;

 h/ animowanie formacji animatorów różnych ruchów i wspólnot kościelnych;

i/ posługi związane z posłannictwem ewangelizacyjnym, takie jak: modlitwa wstawiennicza, modlitwa o uzdrowienie, modlitwa o uwolnienie, wspieranie katechezy;

j/ prowadzenie formacji małżeństw (tzw. białych i związków niesakramentalnych);

k/ organizowanie spotkań wspierających kulturę chrześcijańską;

l/ współpracę z Wydziałem ds. Nowej Ewangelizacji Kurii Diecezjalnej Płockiej;

m/ współpracę z Diecezjalną Radą Ruchów i Stowarzyszeń (jako jej członek);

 n/ współpracę z innymi Szkołami Ewangelizacji w Polsce i na świecie.

 

III. ZAŁOŻENIA IDEOWE SZKOŁY

 1. Członkowie Szkoły pragną głosić Jezusa ukrzyżowanego, zmartwychwstałego i uwielbionego – Zbawiciela, Pana i Mesjasza, mając jasną wizję planu Bożego w historii.

2. Szkoła pragnie ewangelizować w mocy Ducha Świętego, w otwartości na charyzmaty, pozostające w służbie kerygmatu.

3. Ewangelizacja jest przede wszystkim działaniem eklezjalnym, dlatego Szkoła chce żyć ideą zbawienia we wspólnocie i budować w Kościele ewangelizowane wspólnoty, które będą żyły miłością i kontynuowały dzieło ewangelizacji.

4. Szkoła przyjmuje jako zasadę działania czynnik pomnażania, tzn. kształtuje formatorów ewangelizatorów i koordynatorów Szkół Nowej Ewangelizacji.

5. Tematy i kursy są odtwarzalne, tak aby uczestnicy mogli je prowadzić w swoich środowiskach, stąd niezbędna jest  formacja ekip lokalnych, aby je odtwarzały.

 IV. METODA EWANGELIZACJI I DZIAŁAŃ PASTORALNYCH

1. Podstawową metodą pracy Szkoły są kursy ewangelizacyjne o charakterze teoretyczno -praktyczno - duchowym. Ich celem jest tworzenie i formowanie nowych wspólnot, które pełniłyby powierzone im w Kościele funkcje: kapłańską, prorocką i królewską. Szkoła organizuje również różne rekolekcje, kongresy, seminaria, spotkania, czuwania, koncerty, służące informacji i formacji do ewangelizacji.

2. Wizja Szkoły jest oparta na trzech ściśle powiązanych ze sobą wymiarach:

a/ kerygmat: ogłaszanie Jezusa ukrzyżowanego, zmartwychwstałego i uwielbionego Zbawicielem, Panem i Mesjaszem;

b/ charyzmat: ewangelizowanie z mocą Ducha Świętego poprzez charyzmaty naturalne (talenty i zwyczajną służbę człowiekowi z radością i miłością) oraz nadnaturalne (posługa uwalniania i czyny mocy);

c/ wspólnota: powstawanie zewangelizowanych wspólnot, w których żyje się miłością, jako pełnych zaangażowania wspólnot ewangelizacyjnych, świadczących o tym, że Królestwo Boże jest pośród nas.

 

3. Wizja Szkoły jest kręgosłupem, utrzymującym, scalającym i kierującym wszystkimi elementami, które składają się na program formacji. Każdy z tych trzech elementów programu posiada swoją wartość i każdy wspiera ewangelizację. Jednak dopiero zjednoczone, posiadają wielką moc.

4. Program Szkoły stanowi połączenie dwóch elementów: teoretycznego i praktycznego (dynamika). Istnieje on we wszystkich działaniach podejmowanych przez Szkołę (kursy, rekolekcje, konferencje, wykłady, spotkania wspólnotowe, modlitwy wspólnotowe, ewangelizacje, itp.).

 

V. METODOLOGIA DZIAŁANIA

 1. Metodologia Szkoły zakłada aktywne uczestnictwo. Nie chodzi o jednokierunkowość, jak w dydaktyce tradycyjnej, lecz o wzajemne oddziaływania uczeń - nauczyciel.

2. Metodologia Szkoły jest interaktywna, tzn. jest zależna od relacji ewangelizator – ewangelizowany (i odpowiednio: formator ewangelizatorów – ewangelizator), przy czym ewangelizatorowi zależy, by ewangelizowany (ewangelizator) potrafił się uczyć i uczył tego innych.

3. Metodologia Szkoły obejmuje uczenie znaczeniowe, tzn. nową wiedzę zasadza się na bazie nabytych wcześniej i uporządkowanych wiadomości, utrwalając ją przez zastosowanie do aktualnych potrzeb.

4. W metodologii Szkoły uwzględnia się personalizację i wspólnotowość, tzn. formuje się uczestnika jako osobę i członka wspólnoty we wspólnocie.

5. Metodologia Szkoły polega na szukaniu nowych form wyrazu, aby głosić Ewangelię. Uczymy, aby zrozumieć. Uczymy, aby uczeń się nauczył. Uczymy, jak nauczać, ale ważniejsze jest uczenie się ucznia od nauczania nauczyciela (dydaktyka).

 

VI. PROGRAM  SZKOŁY

1. Szkoła podejmuje posługę przez cały rok, w różnych miejscach, formując kolejne ekipy.

2. Program zakłada postęp w kierunku szkoły formacji dla formatorów.

3. Program obejmuje studium:

a/ biblijne (studium wiary u jej źródła – Słowo Boże);

b/ historyczne (studium rozwoju wiary w ludzie Izraela i w Kościele);

c/ duszpasterskie (odpowiedzieć dzisiejszemu światu, budując cywilizację miłości) 

4. Program formacji jest: permanentny, progresywny, systematyczny i integralny.

5. Program permanentny obejmuje dwa warianty:

 

a/ szkoły stacjonarne, krajowe, diecezjalne, parafialne, zakonne, działające w ruchach, wspólnotach i stowarzyszeniach, które ze swej strony odtwarzają się w wielu krajach;

 b/ ekipy wędrowne zdolne do posługi i przemieszczania się do jakiegokolwiek kraju, aby zainicjować Szkołę.

6. Program progresywny obejmuje trzy etapy:

a/ etap podstawowy: oferuje podstawy chrześcijańskiego życia (ewangelizacja);

b/ etap wzrostu: uzdalnia do wypełnienia misji: być ewangelizatorem (formacja ewangelizatorów);

c/ etap uzupełniający: oferuje pomoce, aby formować ewangelizatorów (formacja formatorów ewangelizatorów, czyli dyrektorów Szkoły).

7. Program systematyczny (łączy w sobie różne programy, które razem tworzą system formacji) obejmuje:

a/ program biblijny (Słowa Bożego);

b/ program historyczny (rozwój wiary w Ludzie Bożym - Izraelu i Kościele);

c/ program pastoralny (odpowiedź dla dzisiejszego świata, na pytanie: jak budować cywilizację miłości).

8. Program integralny zawiera w sobie i łączy różne elementy, które obejmują formację całej osoby (Szkoła jest jak ewangeliczne ziarenko gorczycy: jest bardzo małe, ale gdy rośnie, staje się wielkim drzewem).

VII. CZŁONKOWIE SZKOŁY

1. Członkiem Szkoły może być osoba:

a/ ochrzczona, wyznania rzymsko-katolickiego, niekarana sądownie i wolna od kar kanonicznych;

b/ żyjąca sakramentem chrztu i bierzmowania, która odkryła powołanie do posługi ewangelizacyjnej i ma potrzebne dane do posługi w programie pastoralnym Szkoły;

c/ przynależąca do wspólnoty modlitewno-ewangelizacyjnej prowadzonej przez Szkołę, bądź do innych wspólnot, w których odbywa regularną formację;

d/ regularnie uczestnicząca w spotkaniach i liturgii organizowanej przez odpowiedzialnych za Szkołę;

e/ biorąca udział w formacji zgodnie z programem Szkoły i programem Szkoły Ewangelizacji św. Andrzeja w Meksyku;

f/ wyrażająca gotowość do zachowywania Regulaminu Szkoły i respektowania decyzji odpowiedzialnych za Szkołę.

2. Członkiem Szkoły nie może być osoba, która:

a/ formalnie lub faktycznie odstąpiła od Kościoła katolickiego;

b/ prowadzi życie powodujące zgorszenie;

c/ żyje w sprzeczności z prawdami głoszonymi przez Kościół katolicki lub głosi tezy niezgodne z tymi prawdami;

d/ ma pragnienie rywalizacji i tworzenia podziałów;

e/ nie przyjmuje zasad i posłannictwa Szkoły.

3. Utrata członkostwa w Szkole następuje przez rezygnację z członkostwa lub wykluczenie.

4. Wykluczenia członka dokonuje Rada Pastoralna w przypadku:

a/ prowadzenia działalności rażąco sprzecznej z Regulaminem Szkoły;

b/ popełnienia czynu, który dyskwalifikuje daną osobę jako członka Szkoły.

 

VIII. FORMACJA CZŁONKÓW SZKOŁY

 1. Formacja członków Szkoły obejmuje dwa etapy:

a/ przygotowawczy, obejmujący zapoznanie się z duchowością i charyzmatem Szkoły przez wspólną modlitwę i posługę w Szkole;

b/ formacji ciągłej, obejmujący  spotkania i kursy formacyjne oraz aktywną posługę w Szkole.

2. Formacja członków Szkoły obejmuje przygotowanie teoretyczne, formację duchową oraz przygotowanie praktyczne.

3. Przygotowaniu teoretyczne ma następujące założenia:

a/ każdy kurs ma określoną ramę teoretyczną (doktrynalną), która jest podstawą w ewangelizacji i formacji ewangelizatorów;

 b/ propozycja Szkoły nie może pozostać jedynym źródłem formacji.

4. W realizacji przygotowania teoretycznego członkowie Szkoły, na miarę swoich możliwości i osobistego wzrostu, podejmują zadania:

a/ uczestniczenia we wszystkich kursach, proponowanych przez Szkołę;

b/ poszerzania, poprzez pracę w ekipie, zakresu wiedzy dotyczącej treści danego kursu oraz metodologii Szkoły;

c/ zgłębiania przede wszystkim Słowa Bożego, Magisterium Kościoła, Ojców Kościoła, teologii i dydaktyki;

d/ uczestniczenia w stałej formacji podczas regularnych spotkań organizowanych przez osobę odpowiedzialną za Szkołę,

 e/ przyjmowania odpowiedzialności za osobistą formację intelektualną, korzystając również z innych form kształcenia.

5. Formacja duchowa ma następujące założenia:

a/ duchowość Szkoły stanowi bycie uczniem Jezusa;

b/ czynnikiem głównym Szkoły jest otwarcie na Ducha Świętego tak, aby pod Jego działaniem każda osoba mogła doświadczać nowego spotkania z Chrystusem jako Zbawicielem i Panem, czerpiąc z niego nowy zapał do ewangelizacji, modlitwy i wzrastania w świętości.

6. W realizacji formacji duchowej członkowie Szkoły podejmują przede wszystkim zadania:

  a/ karmienia się Słowem Bożym przez codzienną lekturę Pisma Świętego;

  b/ praktykowania modlitwy osobistej i wspólnotowej;

 c/ troski o życie sakramentalne, szczególnie regularną spowiedź i uczestnictwo w Eucharystii;

 d/ otwierania się na charyzmaty;

 e/ odczytywania i pełnienia woli Bożej;

 f/ gotowości do podejmowania służby Chrystusowi w braciach.

7. Przygotowanie praktyczne ma następujące założenia:

 a/ ewangelizowania uczymy się ewangelizując, dlatego Szkoła jest praktyczna i dynamiczna;

 b/ wszelka działalność podejmowana przez Szkołę zakłada równowagę pomiędzy głoszeniem a praktycznym zastosowaniem treści.

 8. W realizacji przygotowania praktycznego członkowie Szkoły rozwijają swe umiejętności:

 a/ w zakresie własnych uzdolnień;

 b/ zgodnie z aktualnymi potrzebami Szkoły;

 c/ podejmując proponowane posługi w czasie kursu i rekolekcji;

 d/ realizując wspólne przedsięwzięcia w ramach programu Kościoła lokalnego.

 9. Plan pracy formacyjnej ustala Dyrektor w porozumieniu z duszpasterzem/asystentem kościelnym.

 10. Plan formacji ciągłej obejmuje:  

 a/ osoby zaangażowane w ewangelizację i wspólnotę (udają się na kursy, także do innych Szkół, pozostają w ekipach, ponoszą odpowiedzialność we wspólnocie);

 b/ osoby biorące udział w spotkaniach wspólnotowych, ale bez większego zaangażowania, raczej odbiorcy, niż dawcy.

 11. Przynależność do Szkoły obejmuje kręgi:

 a/ sympatyków – uczestnicy spotkań otwartych, kursów i rekolekcji prowadzonych przez Szkołę, która nie bierze odpowiedzialności za ich formację;

 b/ formację przygotowawczą, która trwa kilka miesięcy przed przyjęciem do formacji podstawowej i włączenie w małą grupkę. Osoby te biorą udział w spotkaniach wspólnoty, przed przyjęciem składają pisemną prośbę o przyjęcie do wspólnoty i odbywają rozmowę z osobą odpowiedzialną za wspólnotę, bądź przez nią wyznaczoną. Odpowiedzialny podejmuje decyzję o przyjęciu do wspólnoty.

 12. Formacja podstawowa, która trwa dwa lata, obejmuje:

 a/ udział w Kursie Nowe Życie  (jako warunek wstępny);

 b/ ewangelizację osoby, formację ludzką, dynamikę modlitwy oraz podstawy życia duchowego;

 c/ wejście w proces uzdrowienia wewnętrznego, uporządkowanie uczuć, budowanie wspólnoty i uczenie się odpowiedzialności, wspieranie działań ewangelizacyjnych wspólnoty, poznanie historii wspólnoty, udział w kursach Szkoły;

 d/ spotkania wspólnotowe (Msza św., uwielbienie, mała grupka, dni skupienia),

 e/ kursy: Emaus, Jan, Kurs Animacji Modlitwy Charyzmatycznej,  Jezus w czterech Ewangeliach.

 13. Etap formacji podstawowej kończy się rozmową indywidualną z odpowiedzialnym za Szkołę (Dyrektor lub duszpasterz); jest to podsumowanie formacji, ocena wzrostu i zaangażowania we wspólnotę. Po konsultacji z animatorem i Radą Wspólnoty podjęta zostaje decyzja o dopuszczeniu do kolejnego etapu formacji, bądź o konieczności powtórzenia etapu podstawowego.

 14. Formacja wzrostu, stanowiąca kolejny etap, która trwa dwa lata, po pozytywnej weryfikacji formacji podstawowej, obejmuje formację:

             a/ ludzką (dalszy rozwój ludzki, osobowościowy);

             b/ biblijno-teologiczną  (spotkania w małej grupie, studium Biblii, udział w kursach);

             c/ duchową (pogłębienie życia modlitewnego);

             d/ ewangelizacyjną, inaczej apostolską (doskonalenie warsztatu ewangelizacyjnego)

  

15. Formacja wzrostu jest podejmowana poprzez:

 a/ udział w spotkaniach wspólnotowych (Msza św., uwielbienie, mała grupka, dni skupienia);

 b) kursy: Mojżesz, Historia zbawienia, Błogosławieni, Paweł i inne.

 16. Zaangażowanie apostolskie w formacji wzrostu obejmuje:

 a/ udział w ekipie kursów;

 b/ udział w ekipach rekolekcyjnych;

 c/ służbę w diakoniach;

 d/ posługę podczas ewangelizacji i innych działań wspólnotowych.

17. Etap formacji wzrostu kończy się rozmową indywidualną z odpowiedzialnym za Szkołę (duszpasterzem, lub inną osobą wyznaczoną przez Dyrektora), jako podsumowanie formacji, ocena wzrostu i zaangażowania we wspólnotę oraz apostolstwo (udział w kursach i ekipach kursów, innych dziełach Szkoły oraz służba we wspólnocie). Po konsultacji z animatorem i Radą Wspólnoty Dyrektor podejmuje decyzję o dopuszczeniu do formacji stałej, bądź o konieczności powtórzeniu etapu wzrostu.

18. Formacja stała rozpoczyna się po ukończeniu etapu wzrostu.

19. Dyrektor i kapłani nie należą do małej grupy formacyjnej.

20. Osoby duchowne i osoby zakonne mogą tworzyć własną grupę.

21. Szkoła tworzy wspólnoty filialne, a za ich formację odpowiada Dyrektor wraz z Radą Wspólnoty, która wyłania animatorów. Opiekę duszpasterską nad nimi obejmuje proboszcz parafii.

22. Dyrektor wraz z Radą Wspólnoty zastrzega sobie weryfikację i możliwość zaproponowania przerwy w formacji wspólnotowej. Chodzi o czas, aby osoby, które z różnych względów nie uczestniczyły dotąd w misji i formacji wspólnoty, albo był to udział sporadyczny lub tylko częściowy (np. tylko w małych grupkach albo w spotkaniach wspólnotowych), a nie angażowały się w posługę na rzecz wspólnoty lub w ewangelizację prowadzoną przez wspólnotę, bądź korzystały z innych formacji, mogły na nowo zastanowić się nad swoim powołaniem do ewangelizacji, identyfikacją ze wspólnotą Szkoły oraz poznać misję wspólnoty i uzupełnić formację.  Nie jest to czas stracony, ale okazja do rzeczywistego (a nie pozornego, wyrywkowego) wzrostu. Tylko ci, którzy rzetelnie formują siebie, będą mogli w przyszłości właściwie formować innych.

23. Propozycja formacji jest adresowana do tych, którzy poważnie traktują wezwanie Pana Jezusa do bycia Jego uczniem i ewangelizowania. Wspólnota Szkoły, która ma zadanie ewangelizowania diecezji, to Szkoła diecezjalna; formuje ona uczniów zasługujących na wiarę; tych, którzy będą też zdolni formować innych. Tego uczy św. Paweł Apostoł (2 Tm 2,2-3).

24. W Szkole obowiązuje zasada: „to wszystko, co było dla mnie zyskiem, ze względu na Chrystusa uznałem za stratę. I owszem, nawet wszystko uznaję za stratę ze względu na najwyższą wartość poznania Chrystusa Jezusa, Pana mojego. Dla Niego wyzułem się ze wszystkiego i uznaję to za śmieci, bylebym pozyskał Chrystusa  i znalazł się w Nim –  nie mając mojej sprawiedliwości, pochodzącej z Prawa, lecz Bożą sprawiedliwość, otrzymaną przez wiarę w Chrystusa, sprawiedliwość pochodzącą od Boga, opartą na wierze przez poznanie Jego: zarówno mocy Jego zmartwychwstania, jak i udziału w Jego cierpieniach – w nadziei, że upodabniając się do Jego śmierci, dojdę jakoś do pełnego powstania z martwych. Nie [mówię], że już [to] osiągnąłem i już się stałem doskonałym, lecz pędzę, abym też [to] zdobył, bo i sam zostałem zdobyty przez Chrystusa Jezusa. Bracia, ja nie sądzę o sobie samym, że już zdobyłem, ale to jedno [czynię]: zapominając o tym, co za mną, a wytężając siły ku temu, co przede mną, pędzę ku wyznaczonej mecie, ku nagrodzie, do jakiej Bóg wzywa w górę w Chrystusie Jezusie. Wszyscy więc my, doskonali, tak to odczuwajmy: a jeśli odczuwacie coś inaczej, i to Bóg wam objawi. W każdym razie: dokąd doszliśmy, w tę samą stronę zgodnie postępujmy!” (Flp 3,7-16).

IX. ZASADY WSPÓŁPRACY

1. Szkoła współpracuje z innymi ruchami i wspólnotami kościelnymi w dziele Nowej Ewangelizacji.

2. Współpracujemy wymagając od siebie odpowiedzialności i wierności, poddając się określonym regułom dla wspólnego dobra.

3. Jesteśmy twórczy i otwarci na prowadzenie Ducha Świętego, aby nie utracić świeżości i oryginalności Szkoły.

4. Szanujemy godność i wolność każdego człowieka.

5. Chcemy służyć wszystkim, do których posyła nas Kościół, wzywający do Nowej Ewangelizacji.

X. ZAKŁADANIE NASTĘPNYCH SZKÓŁ

1. Wszyscy, którzy pragną ewangelizować i formować nowych ewangelizatorów metodą Szkoły, podejmują współpracę z istniejącą już Szkołą na następujących zasadach:

a/ Szkołę tworzą osoby które wcześniej doświadczyły metodologii Szkoły;

b/ osoby tworzące Szkołę podejmują współpracę ze szkołą międzyparafialną, a jeśli takowej nie ma, ze Szkołą dekanalną lub diecezjalną;

c/ współpraca pomiędzy szkołą powstającą a już istniejącą polega na wymianie doświadczeń i doradztwie;

d/ całkowitą odpowiedzialność za nowo powstającą Szkołę biorą osoby ją tworzące, a jej podstawowym zadaniem jest pomnożenie liczny członków;

e/ każda istniejąca już Szkoła nie działa w odosobnieniu, ale podejmuje współpracę z innymi Szkołami na terenie diecezji;

f/ Szkoła diecezjalna koordynuje działanie wszystkich Szkół na terenie diecezji.

2. Szkołę stanowią osoby, posługujące określoną metodą, dlatego każda z nich powinna:

a/ mieć wizję czynnika pomnażania;

b/ umieć pracować w ekipie, dążąc do jednego celu;

c/ posiadać minimum doświadczenia duszpasterskiego, pewne zdolności do nauczania i koordynowania;

d/ przyjmować Szkołę jako swój priorytet duszpasterski a nie jedną z wielu prac.

3. W ekipie obowiązują zasady:

a/ osoba zewangelizowana – na tym etapie kandydat –  otrzymuje opiekuna, przyglądając się pracy Szkoły, biorąc udział w spotkaniach i proponowanych przez Szkołę kursach; zapoznaje się z celem, metodologią i duchowością Szkoły;

b/ ewangelizator – wchodzi do ekipy w czasie prowadzonych przez Szkołę kursów, pogłębiając swoją formację intelektualną, duchową i praktyczną, niezbędną do realizacji zadań ewangelizacyjnych; na tym etapie po konsultacji wybiera bardziej doświadczonego formatora jako opiekuna;

c/ formator ewangelizatorów – ewangelizator, stopniowo poddając się formacji, podejmuje odpowiedzialność w zakresie koordynacji kursów i inicjowania nowych Szkół; przyjmuje również na siebie pełną odpowiedzialność za dzieło Szkoły. 

4. Osoby wchodzące w skład ekipy Szkoły powinny mieć zapewnioną formację we wspólnocie lokalnej, z której pochodzą.

XI. STRUKTURA SZKOŁY

1. Strukturę Szkoły tworzą:

a/ Szkoła diecezjalna (obejmuje wszystkie wspólnoty Szkoły);

b/ Oddziały Szkoły działające w ramach ruchów, wspólnot i parafii.

2. Za Szkołę odpowiada Dyrektor wraz z Radą Pastoralną, która wspiera Dyrektora w koordynacji działań i formacji.

3. Radę Pastoralną tworzą:

            a/ Dyrektor Szkoły;

            b/ Zastępca Dyrektora Szkoły;

           c/ Kapłan Opiekun;

            d/ Członek odpowiedzialny za Sekretariat;

            e/ Członek odpowiedzialny za finanse;

            f/ Członek odpowiedzialny za małe grupy;

            g/ Członek odpowiedzialny za „marketing” i Public Relations;

            h/ Inni członkowie zaproszeni przez Dyrektora Szkoły lub Kapłana Opiekuna.

 XII. ZWIERZCHNICTWO

A. W ramach programu Szkoły Ewangelizacji św. Andrzeja

1. Szkoły nie tworzą żadnej zależności czy podporządkowania między sobą: każda Szkoła zależy od własnej, kompetentnej władzy.

2. Szkoły współpracując doprowadzają nowe Szkoły do samodzielności, a później pomnożenia i wspólnej służby we jednym programie.

3. Wszystkie Szkoły są zatwierdzane i współpracują z biskupem miejsca, przy czym w ramach struktury Kościoła zwierzchnikiem Szkoły diecezjalnej jest biskup diecezjalny, szkoły dekanalnej – dziekan, szkoły parafialnej – proboszcz, a szkoły wspólnotowej (zakonnej) – pasterz wspólnoty (przełożony).

4. Poszczególni zwierzchnicy mogą zlecić bezpośrednią odpowiedzialność za Szkołę swoim podwładnym, akceptującym zasady działania Szkoły.

B. W ramach Szkoły diecezjalnej

1. Pracę Szkoły koordynuje Dyrektor Szkoły.

2. Dyrektorem Szkoły może być osoba mianowana przez biskupa diecezjalnego (kapłan lub osoba świecka), która przeszła pełną formację w ramach danej Szkoły i ma akceptację jej członków.

3. Dyrektor planuje posługę Szkoły i troszczy się o formację ekipy zgodnie z metodologią Szkoły.

4. Na Dyrektorze Szkoły spoczywa troska o wszystkie wspólnoty Szkoły Nowej Ewangelizacji Diecezji Płockiej p.w. św. Łukasza oraz o współpracę z pozostałymi Szkołami na terenie diecezji.

5. Dyrektor Szkoły odpowiada za współpracę ze Szkołą Nowej Ewangelizacji św. Andrzeja i jej Biurem Krajowym.

6. Dyrektor Szkoły oraz zastępca Dyrektora  (lub asystent) przynależy do Porozumienia Dyrektorów Katolickich Kerygmatycznych Szkół Nowej Ewangelizacji w Polsce.

7. Dyrektora wspiera Rada Pastoralna.

8. W ramach zadań ogólnych do Rady Pastoralnej należy:

         a/ zatwierdzenie ogólnych programów działania Szkoły;

         b/ kierowanie pracami Szkoły;

         c/ prowadzenie dokumentacji Szkoły;

         d/ rozpatrywanie bieżących wniosków członków Szkoły;

         e/ proponowanie zmian w Regulaminie;

         f/ złożenie wniosku o rozwiązanie Szkoły.

9. W ramach zadań szczegółowych do Rady Pastoralnej należy koordynacja działań ewangelizacyjnych i wspólnej strategii poprzez  działanie Centrum Formacji (formacja wspólnot Szkoły; animatorzy odpowiedzialni za diakonie), a w szczególności w zakresie:

a/ wymiany informacji;

b/ struktury organizacyjnej z aprobatą kościelną;

c/ posługi ewangelizatorów w zakresie głoszenia i nauczania;

d/ pomocy udzielanej nauczającym;

e/ głosicieli Słowa Bożego na rekolekcjach i kongresach;

f/ nauczycieli dla prowadzenia kursów w Szkole;

g/ Home Page w Internecie dla szerokiej promocji Nowej Ewangelizacji w Polsce;

h/ pomocy pastoralnej i praktyki w celu zainicjowania Szkoły Ewangelizacji i wspólnoty;

i/ formacji ekip i materiałów dla formacji w diecezji;

j/ seminariów diecezjalnych i krajowych.

 10. Ponadto koordynacja działań ewangelizacyjnych i wspólnej strategii dokonuje się poprzez:

 a)      kursy, rekolekcje (ekipy miejscowe i wędrowne);

 b)      wspieranie wspólnot, ruchów i grup parafialnych w ewangelizacji, prowadzenie kursów, rekolekcji, warsztatów i szkoleń przygotowujących praktycznie do głoszenia Ewangelii;

 c)      przygotowywanie ekip ewangelizacyjnych gotowych do podjęcia dzieła ewangelizacji w danych środowiskach czy parafiach (kapłan i świeccy).

XIII. ROZWIĄZANIE SZKOŁY

 1. Szkołę rozwiązuje dekretem Biskup Płocki.

 2. Każdorazowa zmiana Regulaminu wymaga zgody Biskupa Płockiego.

XIV. PRZEPIS KOŃCOWY

 Niniejszy Regulamin wchodzi w życie z dniem zatwierdzenia go przez Biskupa Płockiego: 7.03.2017 r.

 

Menu
Cytat dnia

 Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii!  

                                                          1 Kor 9,16 b

Biblia Tysiąclecia
Wyślij intencję

Wypełnij poprawnie wszystkie pola

Błąd serwera, spróbuj ponownie!



Tu możesz wysłać intencję modlitewną. Otrzymają ją wybrane zgromadzenia zakonne i wspólnoty.

Dziękujemy za wysłanie intencji
Zapisz

Ta strona używa COOKIES. Z pomocą cookies zbieramy dane jedynie w celach statystycznych. Możesz usunąć pliki cookies z dysku twardego a także zablokować ich zapisywanie poprzez zmianę ustawień swojej przeglądarki.

x